Problem prawny w przedmiotowej sprawie powstał przy rozpoznawaniu przez sąd apelacyjny zażalenia na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów, procesu zawarte w wyroku Sądu pierwszej instancji. Sąd ten uwzględnił w całości powództwo o uchylenie dwóch uchwał pozwanej wspólnoty mieszkaniowej i w związku z tym na zasadzie art. 98 kpc zasądził na rzecz powoda, reprezentowanego przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, kwotę tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wątpliwość Sądu Apelacyjnego budziła jednak wysokość zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego, gdyż w jego ocenie, zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 rozporządzenia ministra sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu stawka minimalna powinna być ustalona w zależności od liczby zaskarżonych uchwał, a nie jedynie ze względu na przedmiot sprawy. Sąd Apelacyjny przedstawił więc zagadnienie prawne Sądowi Najwyższemu. Zdaniem Sądu Najwyższego stawki opłat powinny pozostawać w rozsądnej relacji ze sprawą. W przeciwnym razie, koszt dochodzenia swoich roszczeń potwierdzonych co do zasadności w wyroku, będzie musiała ponieść ta strona, a nie jej przeciwnik procesowy, co może prowadzić do rezygnacji z dochodzenia słusznych roszczeń. Zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia, sąd zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawą zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozporządzeniu.

Więcej w nr.11/2009 „Administratora”