Najnowsze interpretacje organów podatkowych potwierdzają, że umowa o dożywocie jest jednoznaczna z odpłatnym zbyciem nieruchomości, a zawierający ją uzyskują przychód podlegający PIT. Z daniny są zwolnieni wówczas, gdy od momentu nabycia lokalu upłynęło już pięć lat.

 Zasadniczą kwestią jest więc właściwe ustalenie daty nabycia. A o błędy najłatwiej wtedy, gdy forma prawa do lokalu podlega przekształceniu.

Ustalenie daty

 Swoje problemy opisała nam czytelniczka, która jest bezdzietną emerytką i chciała przepisać swoje mieszkanie na bratanka w zamian za dożywotnią opiekę. Bratanek dowiedział się jednak w urzędzie skarbowym, że jego ciotka musiałaby wówczas zapłacić ok. 40 tys. zł podatku.

– Dlaczego w ogóle mam płacić podatek, skoro nic na tym nie zarobię? Czy to możliwe, skoro mieszkam tu od 1984 r.? – pyta kobieta.

Okazuje się jednak, że w 1984 r. kobieta uzyskała spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu, a dopiero w 2007 r. uzyskała prawo spółdzielcze własnościowe. Oznacza to, że bez podatku będzie mogła sprzedać lub przekazać lokal w ramach dożywocia dopiero na początku 2013 r. 

 Umowę dożywocia definiuje art. 908 kodeksu cywilnego. W zamian za przeniesienie własności lokalu nabywca ma zapewnić dotychczasowemu właścicielowi dożywotnie utrzymanie. Powinien przyjąć go jako domownika, dostarczać mu wyżywienie, ubrania, mieszkanie, światło i opał, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnować w chorobie oraz opłacić pogrzeb odpowiadający miejscowym zwyczajom.

⇒Artykuł on line Rzeczpospolita