Nie chcę pisać, że twórczość ustawodawców w tej dziedzinie przynosi więcej szkody niż pożytku, o tym wszyscy z branży wiedzą. Bardziej interesują mnie konsekwencje nowych zapisów prawnych i ich wpływ na pracę i kompetencje różnych organów spółdzielczych. Śledząc fachową prasę i słuchając różnych głosów ze środowiska, dochodzę do wniosku, że ten aspekt spółdzielczego życia jest mało dostrzegany (a może lekceważony).

Stawiam tezę, że obecne działania legislacyjne powodują radykalne zmniejszenie kompetencji wszystkich oficjalnych organów przedstawicielskich w spółdzielniach – wręcz ich marginalizację!

Nie wiem czy taki był zamysł ustawodawcy, natomiast taki jest faktyczny skutek tych działań. Postaram się to udowodnić.

Omówmy na początku radę nadzorczą. Podstawowym zadaniem, jakie miała wcześniej do wypełnienia każda rada, było uchwalanie planu finansowo-gospodarczego na dany rok, a następnie śledzenie jego realizacji poprzez rozpatrywanie kwartalnych sprawozdań zarządu, ocenę jego pracy w tej dziedzinie, itd. W świetle nowych rozwiązań ustawowych, cały plan roczny spółdzielni jest sumą planów dla poszczególnych nieruchomości. Przy ich ustalaniu rada ma udział symboliczny lub wręcz żaden – każda nieruchomość winna przecież pokrywać swoje koszty eksploatacyjne samodzielnie, a więc stawka eksploatacyjna będzie wyliczana indywidualnie dla każdej nieruchomości. Przy jej ustalaniu rada jest zbędna. Nie ma już, tak jak dawniej, wspólnej księgowości i stawki dla całej spółdzielni, a jakakolwiek ingerencja rady w te tematy jest sprzeczna z prawem. Rozliczenie mediów (wpływy i wydatki) musi bilansować się na „0”, czyli udział rady także jest zerowy w tym zakresie. Przychody z pożytków z danej nieruchomości idą bezpośrednio na konto tej nieruchomości. Co więc rada ma do roboty?

więcej w numerze 1-2/10 „Administratora”