W wielu przypadkach nie można dać odpowiedzi na pytanie, opierając się na wyraźnym przepisie prawnym zawartym w ustawie o własności lokali czy też w wydanym na podstawie tej ustawy rozporządzeniu.

W takich przypadkach konieczna jest interpretacja przepisów prawa w zastosowaniu do konkretnej sytuacji. Należy jednak pamiętać, że w sprawach mieszkaniowych prawo nie upoważnia żadnej instytucji do dawania wiążących interpretacji. W takiej sytuacji ostateczną instancją dokonującą interpretacji jest sąd, przy czym różne składy sędziowskie mogą wydać w tej samej sprawie różne orzeczenia (czego częstym przykładem jest zmiana orzeczenia sądu pierwszej instancji przez sąd drugiej instancji).

Można jednak przyjąć, że „oświadczenie z przeprowadzonego zebrania” nie jest uchwałą. Poddana pod głosowanie uchwała powinna bowiem (obok elementów formalnych, takich jak miejsce i data) zawierać także treść i wyniki głosowania w formie listy z podpisami głosujących właścicieli albo w formie protokołu komisji skrutacyjnej. W przypadku zaskarżenia uchwały przez któregokolwiek z właścicieli lokali, jedną z formalnych podstaw dokonywanej przez sąd oceny prawidłowości podjęcia uchwały jest lista głosujących lub protokół z wynikami głosowania. Jeżeli wspólnota zamiast protokołu przedstawi oświadczenie z przeprowadzonego zebrania z podpisami członków wspólnoty, to z dużym prawdopodobieństwem można się spodziewać, że sąd takiego oświadczenia nie uzna jako równoważnika uchwały.

Źródło: www.rzeczpospolita.pl