Istotnym problemem jest zapewnienie odpowiedniej niezawodności eksploatacyjnej każdego użytkowanego obiektu. A niezawodność eksploatacyjna to prawdopodobieństwo niewystąpienia w założonym czasie eksploatacji żadnego z niedopuszczalnych stanów granicznych całej konstrukcji oraz jej elementów. Do oceny niezawodności budynku stosuje się następujące kryteria: zużycie, częstotliwość wykonywania remontów, sposób użytkowania, wpływy czynników zewnętrznych, prawidłowość procesu projektowania, jakość zastosowanych materiałów, dokładność wykonania. Posługując się nimi przeprowadzono kompleksową analizę budynków mieszkalnych wykonanych w technologii tradycyjnej.
Budynek podzielono na elementy składowe, dla których przyjęto określone rozwiązania materiałowe i konstrukcyjne.
Zbadana została zmiana niezawodności eksploatacyjnej wszystkich elementów składowych budynku w czasie przyjętego 100-letniego okresu użytkowania. Uszkodzenia lub zniszczenia elementów budynku są powodowane przez różnorodne czynniki występujące w losowym natężeniu i częstotliwości – na przykład każda elewacja podlega innemu wpływowi procesów atmosferycznych, odmienne zniszczenia budynków o identycznych rozwiązaniach materiałowo-konstrukcyjnych mogą być spowodowane różnymi sposobami utrzymania budynków, warunkami topograficznymi i wieloma innymi czynnikami.

Więcej w numerze 7-8/09 „Administratora”