Ustawa w art. 24 przewiduje, że prawo do lokalu socjalnego nie przysługuje osobie, która samowolnie zajmuje lokal i której sąd nakazał jego opróżnienie, chyba że przyznanie lokalu socjalnego byłoby w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie usprawiedliwione. Notowane w wielu miastach zjawisko zajmowania lokali komunalnych przez osoby niemające do tego tytułu prawnego wyrosło z głodu mieszkaniowego. Jego tłem bywa jednak nie tylko bezkarność tego procederu i rozpowszechniony pogląd, że gdy się zajmie na dziko mieszkanie, to już się w nim pozostanie albo dostanie inne. Często bywa to zwykła bieda i rozmaite trudne sytuacje życiowe.

Przepis w ustawie o ochronie lokatorów stworzony dla skuteczniejszej obrony przed dzikimi lokatorami zawiera więc furtkę umożliwiającą odstąpienie w szczególnie usprawiedliwionych, jak zaznacza, okolicznościach od zawartej w nim generalnej zasady. Rada Miasta Poznania zinterpretowała go jednak w specyficzny sposób.



Dalszy ciąg artykułu dostępny online na stronie www.rp.pl